ماشینآلات CNC اصولاً از پنج بخش اصلی تشکیل شدهاند که با هم کار میکنند تا به ماشینکاری خودکار{{0} با دقت بالا دست پیدا کنند:
دستگاههای ورودی/خروجی: بهعنوان-واسط ماشین-شامل پانلهای عملیاتی، صفحهکلیدها و درگاههای ارتباطی{2}}مسئول بارگیری برنامههای ماشینکاری و نمایش وضعیت عملکرد تجهیزات هستند.
واحد CNC: "مغز" ماشین ابزار، متشکل از سخت افزار (CPU، حافظه) و نرم افزار. محاسبات رمزگشایی و درون یابی را انجام می دهد و دستورات کنترلی را برای اجزای مختلف صادر می کند.
سیستم سروو: این سیستم شامل موتورها و درایوهای سروو است که دستورات CNC را به حرکات دقیق اجزای ماشین تبدیل می کند. با معادل پالس به 0.001 میلی متر، مستقیماً دقت ماشینکاری را تعیین می کند.
دستگاههای تشخیص و بازخورد: این دستگاهها با استفاده از مؤلفههایی مانند مقیاسهای خطی و رمزگذار، دادههای{0}زمان واقعی را در مورد جابهجایی و سرعت واقعی جمعآوری میکنند و آن را به سیستم برمیگردانند و کنترل حلقه بسته را برای اصلاح انحرافات حرکتی برقرار میکنند.
بدنه ماشین ابزار: ساختار مکانیکی-شامل تخت، دوک، میز کار و مجله ابزار-برای استحکام بالا طراحی شده است تا از کلیه اقدامات مکانیکی درگیر در فرآیند برش پشتیبانی کند.
دستگاههای کمکی: شامل سیستمهای پشتیبانی مانند خنککننده، روانکاری، حذف تراشه و واحدهای پنوماتیک/هیدرولیک میشوند تا اطمینان حاصل شود که ماشین ابزار در دورههای طولانی پایدار عمل میکند.
